Skleroterapia to nieoperacyjna metoda leczenia żylaków, pajączków i żył siatkowatych. Pod pojęciem skleroterapii (leczenia obliterującego) rozumiemy zaplanowane i wybiórcze wstrzykiwanie do żylaków, żył siatkowatych, „pajączków naczyniowych” substancji, która drażni ścianę wewnętrzną naczynia, uaktywnia procesy zapalne i powoduje uszkodzenie śródbłonka wskutek czego dochodzi do ich zamknięcia. Natychmiast po nastrzykiwaniu zakładany jest opatrunek uciskowy. Dzięki temu ściany żyły zbliżają się do siebie. Utrzymanie ucisku przez dłuższy okres sprzyja unieruchomieniu przyściennej skrzepliny obficie przerastanej włóknikiem. Zabezpiecza to przed powikłaniami oraz zwiększa szanse powodzenia zabiegu. Dalszy proces gojenia doprowadza do całkowitego zarośnięcia światła żyły i do jej zwłóknienia. Zmiany poddawane zabiegom przestają być widoczne. Prawidłowe krążenie odbywa się poprzez głębiej położone, zdrowe naczynia żylne. Czas gojenia zależy od średnicy żyły, stopnia zaawansowania żylaków oraz indywidualnych właściwości organizmu i wynosi: w przypadku pajączków- około 4-6 tygodni, w przypadku żył o dużym przekroju- od około 4 do 6 miesięcy. Żylaki kończyn dolnych nie są stanem bezpośredniego zagrożenia życia , niemniej jednak stwarzają one ryzyko powikłań takich jak: zapalenia żył głębokich , owrzodzenie goleni czy zatorowość płucna. Przyjętymi metodami postępowania są klasyczne zabiegi chirurgiczne , procedury skleroterapii, laserowe operacje żylaków metodą EVLT i Radiofrequency, a także kompresjoterapia.

Przeciwwskazania do przeprowadzenia zabiegu skleroterapii:

a/ bezwzględne: unieruchomienia, powierzchniowe lub głębokie zakrzepice naczyń

żylnych, znana alergia na środki obliterujące (Polidokanol = Aethoxysclerol), ciąża, ciężka choroba układowa, miejscowa lub uogólniona infekcja, miażdżyca zarostowa tętnic kończyn dolnych.

b/ względne: cukrzyca, obrzęki goleni, astma oskrzelowa oraz inne choroby alergiczne, trombofilia.

Możliwość wystąpienia powikłań:

 

  • ból okolicy poddanej skleroterapii - częste powikłanie zwłaszcza w pierwszych 2 – 3 dniach po zabiegu niemal zawsze przejściowy
  • zaczerwienienie skóry, przebarwienia, obrzęk, stwardnienie wzdłuż leczonej żyły u około 7 – 30 % pacjentów. Z reguły ustępuje po okresie do pół roku, niezwykle rzadko dłużej,ale mogą też powstać przebarwienia trwałe.
  • rozszerzenie lokalnych naczyń włosowatych – u około 2 –10 % pacjentów.
  • lokalna martwica skóry, pieczenie, swędzenie – u mniej niż 1% pacjentów.
  • zakrzepowe zapalenie żył głębokich lub powierzchownych kończyn dolnych – u około 0,1% pacjentów. Przy obliteracji „pajączków naczyniowych” praktycznie nie występują.
  • infekcja w miejscu podania sklerozantu – u około 0,001% pacjentów.
  • inne: krwiak w miejscu i iniekcji, miejscowe reakcje pokrzywkowe.

 

 

Wyniki leczenia:

U zdecydowanej większości przypadków przeprowadzenie zabiegu skleroterapii osiąga bardzo dobre rezultaty kosmetyczne. Pomimo tego, uzyskanie pożądanego efektu nigdy nie może być zagwarantowane, a w wyjątkowych przypadkach zdarza się, że osiągany efekt jest gorszy niż przed zabiegiem. Uzyskanie dobrego efektu wymaga często kilkukrotnych sesji wstrzyknięć w różnych odstępach czasu.

 

 

Postępowanie po zabiegu:

Po skończonym zabiegu i założeniu opatrunku uciskowego chory powinien spacerować przez 20-30 minut. Nie wolno w tym czasie siedzieć, stać ani leżeć. Pierwszy opatrunek uciskowy (bandaż, bądź pończocha) na nodze należy utrzymać 24 godziny lub w zależności od zalecenia lekarza. Następnie ucisk (bandaż, bądź pończocha) należy stosować przez 3-4 tygodnie w ciągu dnia. Nie należy eksponować kończyn na działanie promieni słonecznych (ryzyko utrwalenia ewentualnego przebarwienia), rozgrzewać kończyn dolnych, a kąpiel należy brać pod prysznicem w letniej wodzie. Przy bardzo dużych żylakach wskazany jest ucisk przez okres dłuższy niż miesiąc od ostatniego zabiegu